دسته‌ها
دیدنی

توییت سفیر ایران در فرانسه در بزرگداشت روز جهانی گردشگری

توییت سفیر ایران در فرانسه در بزرگداشت روز جهانی گردشگری

سفیر جمهوری اسلامی ایران در پاریس در توییتی به مناسبت روز جهانی گردشگری نوشت: بزرگداشت گردشگری و سفر که ریشه‌ای عمیق در فرهنگ و ادبیات و تمدن ایرانیان دارد، اشاره کرد.

به گزارش ایسنا، بهرام قاسمی، سفیر کشورمان در فرانسه در این توییت نوشت :

روز ۲۷ سپتامبر روز جهانی گردشگری نام گرفته است. از سال ۱۹۸۰ و به پیشنهاد سازمان جهانی گردشگری، این روز را گرامی می دارند. هدف از این نام گذاری و یادآوری، افزون سازی آگاهی و دانایی پیرامون نقش و تاثیر گردشگری و آمد و شد بین ملل و جوامع انسانی و به تصویر و تصور در آوردن چرایی الزام آدمی برای فهم و دانایی بر همه ارزش های بیکران و متعالی گردشگری و سفر در ابعاد اجتماعی، فرهنگی، سیاسی، اقتصادی و همدلی و همراهی و قرابت آدمیان است.

بزرگداشت گردشگری و سفر که ریشه ای عمیق در فرهنگ و ادبیات و تمدن ایرانیان دارد همان مصداق « قل سیروا فی الارض….» است. اگر جهان به تناسب دیگرگونی های ناشی از توسعه و تکنولوژی و مدرنیزاسیون، تصویر دیگری از جهانگردی و سفر و گردشگری را به عرصه جهانی و چگونگی زیست آدمیان عرضه داشته است، اما سفر همواره از دیر باز از معانی بس عمیق برخوردار بوده است. در این فرهنگ و تمدن سفر مترادف است با آگاهی، فهم، کمال، دانایی و خودآگاهی و خودشناسی و حتی فراتر از آن خداشناسی و وسعت نظر و …

سفر خود هجرتی است و سفر رونده حق جوی مهاجری است پوینده و پویا در جستجوی حقیقتی که پنهان است و آنچه نایافته و نایافتنی است برای او. آرزویی که خیال یافتن آن، او را بی تاب می سازد. حتی گاهی اگر در صور خیال خود در پی یافتن بهشت و رضوانی نیز نباشد و تنها برای او گریز و گذری از حال به آینده متصور باشد، «آوارگی و کوه و بیابانم آرزوست» شاید بیابان و آوارگی هم رجعتی بخود و خویش و بازگشت بخود باشد.

سفر اگر سفر باشد سلوکی و سیری عاشقانه است و از لحظه لحظه های آن در وسعت آفرینش و بی کرانگی هستی را ادراک می کند. گریزی است از خودبینی و تنگ نظری رایج زمانه و معبری برای عبور از تحجر، تعصب های جاهلانه و ماندگاری در زمان و مکانی بی حرکت و ساکن و نادیده انگاشتن همه دست آوردهای بشری در طول ایام دور و نزدیک.

سفر تنها سیری بیرونی نیست، سیری است درونی هم، و حرکت است و شور است و شوراندن دل و جان و بازگشتی به اندیشیدن و تفکر و گسستن از عادت های فرساینده. پلی است از دیرینه سال هایی که رفته است به آینده. سفر عشق است و شرط نخست آن مجنون بودن. سفر همان جستجو است و مسافر همان جستجوگر که در پی ناشناخته ها و نادانسته و نایافته ها منزل به منزل روان و یله و رها است.

سفر آغاز راه است، آغاز زندگی، آغاز خود بودن و باز گشت بخود خود. سفر «حال» را و «قال» را دگرگون می سازد. کشف و مکاشفه ای است، رمز و رازی برای شناخت سره از ناسره و آنچه پنهان مانده است و به زمان قلب و مسخ. راهی است به نقد، سفر همه چیز است اگر مسافر به همان سیاق «قل سیرو فی الارض» طی طریق بنماید.
انتهای پیام

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *